در مقابل یک دیوار گابیون تقویت شده، ممکن است فردی از ساختار چشمگیر و زیبایی ناهموار آن شگفت زده شود. با این حال، در زیر این ظاهر دوام، آسیب‌پذیری بالقوه‌ای نهفته است. مانند تمام سازه‌های مهندسی شده، دیوارهای گابیون نیز از شکست مصون نیستند. هنگامی که این دیوارها به دلیل طراحی معیوب، ساخت و ساز نامرغوب یا نگهداری ناکافی به خطر بیفتند، در معرض خطر ریزش، تغییر شکل یا سایر نواقص ساختاری قرار می‌گیرند که خطرات ایمنی و پیامدهای مالی را به همراه دارد.

علل شکست دیوار گابیون چندوجهی است. نشست پی، فرسایش هیدرولیکی، مواد پرکننده نامرغوب و خوردگی توری سیمی از جمله عوامل اصلی هستند. اشتباهات طراحی، مانند ارزیابی‌های ناکافی زمین‌شناسی یا هیدرولوژیکی، می‌تواند ضعف‌های ذاتی ایجاد کند. میانبرهای ساخت و ساز این خطرات را تشدید می‌کنند: پر کردن نامناسب، اتصالات ناامن توری یا مواد بی‌کیفیت، خطرات پنهانی ایجاد می‌کنند. مراقبت‌های پس از ساخت نیز به همان اندازه حیاتی است؛ بازرسی‌های منظم و تعمیرات به موقع به طور قابل توجهی عمر مفید دیوار را افزایش می‌دهد.

برای اطمینان از پایداری بلندمدت، یک رویکرد پیشگیرانه باید بر تمام مراحل چرخه عمر دیوار گابیون حاکم باشد. کنترل کیفیت دقیق در طول طراحی و ساخت، همراه با مواد بادوام و پروتکل‌های نگهداری سیستماتیک، سنگ بنای قابلیت اطمینان را تشکیل می‌دهد. تنها از طریق چنین اقدامات حفاظتی جامعی می‌توان این سازه‌ها نقش مورد نظر خود را ایفا کنند و از زیرساخت‌ها، مناظر و جوامع محافظت نمایند.