Een innovatief restauratieproject van 4 miljoen dollar langs de Harlem rivier heeft een kosteneffectieve, duurzame en ecologisch vriendelijke kustlijn gecreëerd die dient als model voor toekomstige projecten.

Langs de Harlemrivier tussen de 139e en 145e straat in Manhattan leed de stalen plaat-stapelmuur die de oever van de rivier beveiligde, aan uitgebreide corrosie en ontwikkelde gaten.Het water dat bij vloed in de gaten komt en bij vloed uitkomt, verwijderde de aarde van achter de muren., waardoor grote zinkgaten ontstaan die trottoirs en gewassen langs de verwaarloosde rivieroever slokken.

Het New York City Department of Parks & Recreation heeft Dewberry, New York, ingehuurd om een nieuwe, 2.000 voet lange structuur aan de oever te ontwerpen die het leven in de estuarium ondersteunt, de golfenergie vermindert,Het biedt groen en zorgt voor veilige toegang..

Na verschillende alternatieven te hebben overwogen, koos Dewberry voor gabions voor het restauratieproject.

De porieuze en flexibele structuren bieden leefgebied voor zeedieren en stimuleren de groei van zoutmoerasgras.

De golven die de kustlijn raken, verdwijnen wanneer ze de gabions raken, legt Sufian Khondker, hoofd van de waterhulpbrontechniek bij Dewberry, uit.Het unieke van het ontwerp is dat het de golfenergie absorbeert en niet terug reflecteert waardoor turbulentie langs de muur ontstaat..??

In getijdenrivieren, waar de gabions afwisselend worden bevochtigd en gedroogd, is het PVC kwetsbaar voor ultraviolette straling en heeft het meer kans om te barsten, waardoor de stalen draad aan het zoutwater wordt blootgesteld.De 316L is beter geschikt in zoutwater en sterk genoeg om botinslagen te verdragen..

Uiterst zachte modder op de rivier bodem gecompliceerde fundering constructie voor de gabion muur.Dewberry adviseerde zoveel mogelijk modder te verwijderen en vervolgens grote stenen te gebruiken die met filterstof zijn ingekapseld om een flexibele fundering te creëren die differentiële nederzetting kan vergemakkelijkenEen betonnen mat bovenop de steen zorgde voor een vlak oppervlak voor de gabions.

Om het bouwgebied droog te houden, moest water worden ontwaterd en werden in eerste instantie gaten in de plaatstenen muren geplakt om achter de muur te kunnen graven.Maar het ontwatersysteem kon niet ophouden met de grote hoeveelheden water die door de geplakte muren en plaatstapelverbindingen kwamen.

In plaats daarvan werden grote stenen onder water geplaatst met enorme hoeveelheden beton die de gaten vulden.het ontwateringssysteem kon het waterpeil naar de bovenkant van de stenen verlagen, waardoor de droogbouw van de nivelmat en de gabions mogelijk werd.

Langs de kustlijn werden twee delen van de gabionmuur verlaagd om getijdenpoelen te creëren die zich tijdens hoogtij met water vullen.Grote stenen rondom de zwembaden maken het mogelijk om aan de rand van het water te zitten.

Een bestaande baai aan het zuidelijke uiteinde van de gabionmuur was geblokkeerd door grote stukjes beton en rommel.de helling platgemaakt en groot geplaatst, vlakke, natuurlijke stenen boven de hoogwaterlijn om een zithoek te creëren.